{"id":109,"date":"2020-06-11T14:47:50","date_gmt":"2020-06-11T14:47:50","guid":{"rendered":"http:\/\/aliserik.com\/?p=109"},"modified":"2020-12-09T14:30:29","modified_gmt":"2020-12-09T12:30:29","slug":"tentoonstelling-stil-de-tijd-van-krijnie-beyen-2019","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/aliserik.com\/?p=109","title":{"rendered":"Tentoonstelling-stil-de-tijd van Krijnie Beyen 2019"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tentoonstelling-stil-de-tijd \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 27 januari t\/m 14 april 2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Geen tijd hebben \u2013 dat is een van de fundamentele ervaringen van onze tijd. Joke J. Hermsen nam dit verschijnsel kritisch onder de loep in haar boek Stil de tijd. Zij bracht een onderscheid aan tussen kloktijd en innerlijke tijd. Zij verkende het belang van rust, verveling, aandacht en wachten; ervaringen die sinds de Oudheid als belangrijke voorwaarden voor het denken en de creativiteit werden beschouwd, maar in het huidige tijdsgewricht minder waardering krijgen.
<\/p>\n\n\n\n

Stil de tijd \u2013 vraagt aandacht voor een moment, een half uur of uur waarin we door meditatie de tijd even stilzetten. Daarmee cre\u00ebren we ruimte en stilte zodat we ons kunnen verbinden met de eeuwige beweging \u2013 de energie die zich steeds weer vernieuwd en ons keer op keer weer nieuw zicht geeft op wie we zijn en waar we staan.
In de tentoonstelling Stil de tijd hebben 3 beeldend kunstenaars, een geluidskunstenaar en 2 dichters zich verdiept in de tijds- en stilte-ervaring en hun werk. Zij ontmoetten elkaar, verbonden zich met hun innerlijke tijd door meditatie en onderzochten door opstellingen hun relatie met tijd, stilte en ruimte.
<\/p>\n\n\n\n

Deelnemende kunstnaars en dichters Jolanthe Lalkens, Jan Kees Helms, Ron Jagers, Herko van Eerden, Ger Bos, Ali \u015eerik<\/strong> en Krijnie Beyen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Gedicht van Ali \u015eerik met het kunstwerk van Krijnie Beyen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Verpakt in stilte<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Haal de storm uit je brein
\nhoe verborgen ook,
\npleeg geen plagiaat van verlangens
\nopen de herhaalde stilte van angst.
\nWordt geen vijver die droogvalt,
\nmet vissen in de modder
\ndie naar lucht happen.<\/p>\n\n\n\n

Krassen onder het vernis,
\ngedachten die niet wegspoelen,
\nzoektochten met splinters.
\nElk huis kijkt naar buiten
\nkijkt naar de straat
\nnaar de hemel boven zijn dak.
\nIn zoekgeraakte cadeaus
\nverbergen zich kussen van heel vroeger.<\/p>\n\n\n\n

Neem plaats op een kruk, stoel, bank
\nof gewoon op de grond.
\nErgens blijft de schemering
\nde hele dag hangen.
\nLaat de verroeste
\nsleutels vallen.
\nLaat je vinden door iemand,
\nhet leven laat nooit
\nal zijn vreugde tegelijk zien.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Door het oog van de tijd<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kon ik maar slapen in de tijd
in hem wonen
met mijn katten om mij heen.
Kon ik maar in de tijd slapen
dromen
naar de aarde kijken.
Gewoon kijken
zonder enige ernst.
Kon ik maar kijken
naar de aarde
zonder dat iemand het wist.
Kon ik maar aan niets denken
misschien alleen aan jou
toen wij nog naast elkaar lagen
en in slaap vielen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De stille tijd<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Laat alle glazen staan.
\nSluit je ogen, trek de kleren uit
\ndie strak om je lichaam zitten.
\nAdem diep in, wees een huis
\ndat door zijn deuren en vensters
\nnaar binnen kijkt.<\/p>\n\n\n\n

Voel hoe moe je handen zijn,
\nlichaam vol geschiedenis.<\/p>\n\n\n\n

Je gedachten zijn vogels
\ndie alle kanten opvliegen.
\nElke keer vang je ze
\nde afstand die ze afleggen
\nwordt korter
\ntot jaren hun vleugels knotten.<\/p>\n\n\n\n

Haal diep adem en ontspan
\nlaat geen antwoord een knaapje vinden.
\nWaar stilte en tijd in elkaar schuiven
\nuit verschillende puzzeldozen. <\/p>\n\n\n\n

Open dan je ogen
loop naar iemand die je niet kent.
Kijk in zijn ogen om te vinden
wat jij zoekt in de oneindige ruimte van rust
die je weerloos meedraagt
voor al je kleine verdriet.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De tijd nemen <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Aan de oostkant van de rivier
stapelt een meisje stenen op elkaar.
De eerste steen begraaft ze deels in de grond.
De tweede steen die zij uitkiest is grijs.
De derde steen zoekt zij zorgvuldig
tussen zwarte stenen met wit pigment
zoektocht naar versluierd afdrukken van lichamen.
De vierde steen is bruin, de kleur van schors
van witte paardenkastanje.
Zij zoekt de vijfde steen,
die wat rond is.
De balans van rond is het moeilijkst te bepalen,
zulke stenen lijken op de ziel.
Je weet zelden aan welke kant die neer valt
hoe diep de barst naar binnen kan zijn.
Ze legt de steen bovenop de vierde steen.
De wind komt aan de westkant op, bladen trillen.
Nu pakt zij een platte witte steen
met de vorm van een wieg
zet die voorzichtig op de bovenste.
De steen wankelt, maar blijft staan.
De bries fluistert langs de stilte.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lopen door de tijd.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik sta voor een tuin van een verlaten boerderij.
\nEr is een zee van onkruid,
\ngeen structuur, geen kleurpatronen, geen houvast,
\neen ooit zo verzorgde tuin is uit handen gevallen.
\nIk klim over het roestige hek, loop de tuin in.
\nLangzaam ontdek ik kleuren
\nvan muurhavikskruid, akkerdistel, akkerwinde
\nverborgen in het groen,
\nzoals het leven zich verbergt tussen het leven.<\/p>\n\n\n\n

Voor het eerst zie ik schoonheid
\nvan wat bestempeld was als wild gewas,
\ngevormd door drie architecten: zon, wind en regen
\nherkenbare sporen van geur en pollen.
\nVoor het eerst herken ik orde
\ndie ver van mij staat.
\nHet fluisteren van planten is hier,
\nwat mij toegang biedt
\nde moed laat vinden om iets uit te gummen,
\nom een lege pagina te openen.
\nZelfs het gras van \u00e9\u00e9n meter hoog
\ndeelt de innerlijk rust van de Hollandse aarde.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tentoonstelling-stil-de-tijd \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026 27 januari t\/m 14 april 2019 Geen tijd hebben \u2013 dat is een van de fundamentele ervaringen van onze tijd. Joke J. Hermsen nam dit verschijnsel kritisch onder de loep in haar boek Stil de tijd. Zij bracht een onderscheid aan tussen kloktijd en innerlijke tijd. Zij verkende het belang van rust, verveling, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/109"}],"collection":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=109"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/109\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":117,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/109\/revisions\/117"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=109"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=109"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=109"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}