{"id":1143,"date":"2026-07-07T21:06:26","date_gmt":"2026-07-07T19:06:26","guid":{"rendered":"http:\/\/aliserik.com\/?p=1143"},"modified":"2026-07-09T22:56:20","modified_gmt":"2026-07-09T20:56:20","slug":"recensies-en-reacties-van-lezers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/aliserik.com\/?p=1143","title":{"rendered":"De zachte veren van de tijd:                                                                      recensies en reacties van lezers"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Anneruth Wibaut<\/strong>, Dichter \/ schrijver \/ recensent van Meander Magazine.<\/p>\n\n\n\n<p>Op het eerste boek van Ali \u015eerik, <em>Land van weemoed<\/em>, werd ik verliefd om de rijke taal waarin het in vrije versvorm families bezingt, eerste en tweede generatie arbeidsmigranten uit Turkije. En nu ligt er weer zo\u2019n werk, ook in epische verzen, dit keer over het lot van vluchtelingen, van nu en door de eeuwen heen. Met <em>De zachte veren van de tijd<\/em> schreef \u015eerik een epos dat getuigt van hoe de mens soms genoodzaakt is tot vluchten en toch vermag om steeds weer thuis te komen in de liefde en de schoonheid. In zintuigelijke taal nodigt hij ons uit om de geschiedenis te volgen als \u2018theater van het lot\u2019. Hij voorzegt \u2018gebeurtenissen veroorzaakt door wrange ellende \/ uitgestrooid door hebzucht, de honger van andere mensen \/ zorgvuldig voorbereid leed, zwerfvuil van het bloed.\u2019 Met passie bezingt hij de veelzijdigheid van de wereld, bejubelt \u2018hazenlipvleermuizen\u2019, \u2018granaatappelbloesem\u2019, \u2018de druivengaarde\u2019 en versterkt door allitererende opsommingen schoonheid: \u2018bosrozen, boomhei, bezemstruiken\u2019.<\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image is-style-default\"><figure class=\"alignright size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/aliserik.com\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/De-zachte-veren-van-de-tijd.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-1136\" width=\"214\" height=\"305\" srcset=\"https:\/\/aliserik.com\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/De-zachte-veren-van-de-tijd.png 431w, https:\/\/aliserik.com\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/De-zachte-veren-van-de-tijd-211x300.png 211w\" sizes=\"(max-width: 214px) 100vw, 214px\" \/><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p><strong>Leo Mesman: <\/strong>Dichter \/ schrijver.<\/p>\n\n\n\n<p>Er is een dichter die je als lezer bedwelmt met zoetvloeiende zinnen vol bloemrijke en treffende beeldspraak, die je fantasie prikkelt en soms te boven gaat. Er is een dichter die met zijn gouden pen intussen de meest gruwelijke verhalen weet te vertellen, waarvan de inhoud zoveel verdriet en machteloosheid oproept dat de lezer soms aarzelt om door te lezen. Dat overkwam mij tenminste bij het lezen van het nieuwe \u2018epos\u2019 van de Turks-Nederlandse dichter Ali \u015eerik, <em>De zachte veren van de tijd<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>Zijn werk doet mij denken aan de befaamde uitspraak van de grote Vlaamse schrijver Louis-Paul Boon: \u201cSchop de mensen tot ze een geweten krijgen.\u201d Dat is wat Ali \u015eerik denk ik eveneens beoogt in zijn almaar uitdijende oeuvre, zij het zo po\u00ebtisch en rijk verwoord dat het eerder als strelen dan als schoppen aanvoelt. De auteur weet zijn keiharde boodschappen over de gruwelen in de wereld en de menselijke historie vakkundig in fluweel te verpakken!<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Gerard Beentjes<\/strong>: Dichter \/ docent po\u00ebzie \/<\/p>\n\n\n\n<p>\u00a0dorpsdichter van Eemnes.<\/p>\n\n\n\n<p>Door zijn boek als theatervoorstelling te presenteren, roept de dichter het beeld op, dat wij naar bootvluchtelingen kijken zoals wij naar de televisie kijken, op veilige afstand en zonder in actie te komen.<\/p>\n\n\n\n<p>Met het epos <em>De zachte veren van de tijd<\/em> bevestigt Ali \u015eerik niet alleen zijn meesterschap als dichter, maar ook zijn empathie voor zijn naasten. Naar mijn mening is <em>De zachte veren van de tijd<\/em> een epos, een po\u00ebtische vertelling, meer dan de moeite waard om te lezen. Dat geldt ook voor zijn eerdere epos <em>Land van Weemoed<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Jaap Lemereis<\/strong>: Dichter.<\/p>\n\n\n\n<p>\u015eeriks stijl is bloemrijk, haast barok, met veel bijvoeglijke naamwoorden. Zijn verhaal staat vol boeiende en dramatische details, waardoor de hoofdpersonen je bijblijven. Het grote omvattende, \u00e9n het kleine menselijke komen in zijn verhaal samen in een knap en kunstig vlechtwerk.<\/p>\n\n\n\n<p>Ali \u015eerik laat de toekomstzoekers niet alleen. Hij plaatst hen in de context van verhalen uit andere landen en tijden \u00e9n van het heden, van mensen die vluchten, opgejaagd worden, voedsel zoeken, migreren. Dat is van alle tijden, ook voor de inwoners van het loodzwarte Europa.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Jasper Veldhuis<\/strong>: Feelance journalist.<\/p>\n\n\n\n<p><em>De zachte veren van de tijd<\/em>, het tweede epos van Ali \u015eerik is geen boek om in \u00e9\u00e9n adem uit te lezen. De auteur haalt alles uit de kast en schotelt de lezer een labyrint aan verhaallijnen voor, met als resultaat een keur aan invalshoeken en uiteenlopende perspectieven. Deze gelaagdheid, evenals de mengeling van po\u00ebzie en proza,&nbsp;nodigt&nbsp;de lezer&nbsp;uit&nbsp;de teksten associatief tot zich te nemen.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Cora de Vos<\/strong>: Dichter \/ schrijver en medewerken van Meander Magazine en van de Boekenkrant.<\/p>\n\n\n\n<p>Ali \u015eerik is verre van optimistisch over het lot van de mensheid, maar cynisch wordt zijn toon niet. Hij is en blijft tot op het bot begaan met de mens die in alle tijden moet vluchten voor oorlog en geweld. Hij observeert maar oordeelt niet, beschrijft de achtergronden van zowel daders als slachtoffers. Zelfs een mensensmokkelaar krijgt bij hem menselijke trekjes. Iedereen is slachtoffer van de hoop en vanaf het begin weet je als lezer dat de ingescheepte bootvluchtelingen het land van hun hoop niet zullen halen. En toch blijf je lezen tot het drama zich voltrekt.<\/p>\n\n\n\n<p>Er zijn niet veel dichters die zich aan een epos wagen. Ali \u015eerik heeft met \u2018<em>De zachte veren van de tijd<\/em>\u2019 opnieuw bewezen dat hij het genre van de po\u00ebtische vertelling beheerst. Op zijn geheel eigen, bitterzoete manier, met empathie voor de lijdende mens als grondtoon.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Marten Janse<\/strong>: Dichter \/ schrijver.<\/p>\n\n\n\n<p>Als er nog iemand is die gelooft in het goede van de mens, pakt hij \u2018m bij de nek en laat niet los. Ook al is zijn taal troostend, we zitten samen in hetzelfde opblaasschuitje en gaan het verliezen van de ruime zee.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Karel Wasch<\/strong>: Dichter \/ schrijver \/ recensent van po\u00ebzie-leestafel.<\/p>\n\n\n\n<p>Deze bundel teksten, gedichten, wil de wederwaardigheden belichten van een groep vluchtelingen van de Turkse kust naar Griekenland. Het is een drama, maar Ali Serik (1962-) toont bijna terloops aan, dat&nbsp; de onderdrukking van alle tijden is. Het verjaagd worden, opgejaagd. Hij haalt Oekra\u00efne erbij, een slavenopstand in het oude Rome en de indianen in Noord-Amerika, de gevallen veren van de tijd, vluchtelingen zijn dus \u2013 helaas \u2013 van alle tijden. En hij doet net of in een theater steeds scenes van dit drama worden getoond. Een originele aanpak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Anneruth Wibaut, Dichter \/ schrijver \/ recensent van Meander Magazine. Op het eerste boek van Ali \u015eerik, Land van weemoed, werd ik verliefd om de rijke taal waarin het in vrije versvorm families bezingt, eerste en tweede generatie arbeidsmigranten uit Turkije. En nu ligt er weer zo\u2019n werk, ook in epische verzen, dit keer over &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/aliserik.com\/?p=1143\" class=\"more-link\"><span class=\"screen-reader-text\">&#8220;De zachte veren van de tijd:                                                                      recensies en reacties van lezers&#8221;<\/span> verder lezen<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[8],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1143"}],"collection":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1143"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1143\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1189,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1143\/revisions\/1189"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1143"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1143"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1143"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}