{"id":840,"date":"2022-11-25T22:33:13","date_gmt":"2022-11-25T20:33:13","guid":{"rendered":"http:\/\/aliserik.com\/?p=840"},"modified":"2022-11-25T22:42:25","modified_gmt":"2022-11-25T20:42:25","slug":"anneruth-wibaut-over-land-van-weemoed","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/aliserik.com\/?p=840","title":{"rendered":"Anneruth Wibaut              over Land van Weemoed"},"content":{"rendered":"\n<p>ik ben verliefd Ali \u015eerik verrukkelijk verliefd op je taal<br>je lyriek en je arme maar ook zo rijke en weemoedige land van herkomst<br>hoe je de mantel der liefde vleit over de mensen die je epos bevolken<br>zoals een moeder teder haar kindje toedekt tegen de kou<br>een boer zijn afgematte paard een deken over de rug gooit<br>de verliefde man de haren van de vrouw van zijn dromen<br>zorgzaam redt vanonder haar jas waar hij haar in heeft geholpen<br>en ze laat uitwaaieren over haar rug en schouders<br>ik ben verliefd Ali \u015eerik op je hoge steppe vol stenen en droog gras<br>moet nog uitzoeken of mijn spiegelsteppe in Georgi\u00eb of Armeni\u00eb ligt<br>met reisvrienden voor het leven reden we er doorheen in een minibusje<br>over een hobbelweg met de Georgi\u00ebr Levan die prachtig Nederlands sprak<br>met een zangerigheid die aan de jouwe doet denken Ali \u015eerik<br>en die vrouwen en mannen gelijk in verrukking brengt<br>terwijl we daar zo reden door de steppe voorbij de vervallen stad Rustavi<br>slaakte Levan een kreet zo maar uit het niets kraste zijn schreeuw door de stilte<br>en voor we wisten wat er gebeurde dook de Georgi\u00ebr het droge gras in<br>en was het alsof hij er in zwom met een woeste borstcrawl<br>hij dook op met een tegenstribbelende vogel aan zijn borst<br>is steenarend zei hij, jonge steenarend zonder moeder of vadervogel<br>de gieren vlogen al boven zijn hoofd om zijn vlees te scheuren<br>van zijn nog broze vogelgeraamte zodra hij zou omvallen<br>is jonge steenarend zei Levan en die moet ik redden<br>wij noemden hem Georgy en hij reisde met ons verder in een oude sporttas<br>bleef in de bus toen wij de scherpgepunte kam beklommen<br>tot we hijgend uitkeken over een onafzienbare steenvlakte<br>met her en der wat plukken droog gras en een magere struik<br>voor ons lag Azerbeidzjan en meer naar rechts zagen we Armeni\u00eb<br>achter onze rug waren grotten waarin heilige mannen hadden gewoond<br>en altaren hadden gebouwd voor hun aanbeden godheid<\/p>\n\n\n\n<p>het kan ook zijn dat ik precies aan de andere kant van de keten was<br>recht tegenover de berg en het dorp van jouw land van herkomst<br>met zoals overal in Armeni\u00eb ergens in de nevels de contouren van Ararat<br>in een grensstadje kwamen bussen vol gesluierde vrouwen aanrijden<br>die het strenge Iran voor een dagje winkelen waren ontglipt<br>zich in dit vrije westen meteen ontsluierden en open en bloot<br>in korte jurkjes met gewaagde decollet\u00e9s begonnen te flaneren<br>of toen we bij het klooster Khor Virap waren met het kleine kerkje<br>zo dichtbij de voet van de heilige berg als je in Armeni\u00eb kunt komen<br>waar we bij wijze van spreken onze hand maar hoefden uit te steken<br>om een Turkse grenssoldaat in verlegenheid te brengen<br>die stram paradeerde over de grens tussen de twee landen<br>waar de boeren op hun met stenen bezaaide akkers in de weer waren<br>waar het ons niet uitmaakte of zij zich Turk noemden of Armeni\u00ebr<br>waar wij dondersgoed wisten dat er een diepe vete heerst tussen beide volken<\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image is-style-default\"><figure class=\"alignleft size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/aliserik.com\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/land-van-weemoed-1.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-822\" width=\"247\" height=\"355\"\/><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p><br>ja Ali \u015eerik ik ben verliefd en ik mag dat nog honderden bladzijden blijven<br>ik ben verliefd op de afwisseling in je verhaal tussen goed en slecht<br>hoe er mannen zijn die op vrouwen neerkijken en eigenlijk bang voor ze zijn<br>maar dat een andere man ze de les leest en erop wijst dat zij hun moeders zijn<br>en hun zusters en hoe je immers nooit niet kunt houden van je dochter<br>behalve als je heimelijk in angst leeft voor dat ongekende zachte vrouwelijke<br>dat je verleidt en je aandacht afleidt van je gedachten die je voor heilig houdt<br>ja Ali \u015eerik ik houd ervan hoe jij iedereen toont in hun goede en hun lelijke kanten<br>ik houd van jouw liefde voor de mensen die je grootse epos bevolken<br>ik houd van je hart dat zo groot is dat iedereen die je tegenkomt er in past<br>dat geslacht of godsdienst en huids- of politieke kleur geen verschil uitmaken<br>van de tranen houd ik Ali \u015eerik die uit mijn ogen stromen zoals jouw Rijn door Nederland<br>als je over je dichtende buurman dicht en over de man die Bergen Belsen overleefde<br>mijn tranen vloeien met die van de kleindochter van de man die de verschrikkingen doorstond<br>als ik hoor van het harde lot hoe ze samen door het wrede nieuwe virus overleden<br>maar het meest ontroerd Ali \u015eerik was ik al eerder omdat je een joods meisje hebt geadopteerd<br>en haar elk jaar sinds zij als een van de zes miljoen werd vergast haar verjaardag schenkt<br>omdat er niets meer is dat zij kan ontvangen behalve jouw aandachtige liefde<\/p>\n\n\n\n<p>in jouw aandachtige liefde Ali \u015eerik wordt alles en iedereen de moeite waard<br>ook het platte land aan zee waar mijn voorouders en ik geboren werden<br>waar we altijd de wind voelen om ons hoofd die ons ontvankelijk maakt<br>ontvankelijk voor mensen van elders en helaas tegelijk ontvankelijk voor gierigheid<br>houden wat je hebt lijkt vlakbij houden van te liggen in ons rijke kleine land<br>waar we de gastarbeiders best wel ruim trakteerden op ontbijt en koffie<br>een slaapadres boden in grote of kleine pensions en werk voor een bescheiden loon<br>maar waar we ze niet meteen gastvrij onthaalden op een kop thee met vriendschap<br>en waar we in de loop der jaren vergeten zijn hoe een gesprek gaat<br>de afwisseling tussen zwijgend luisteren en luisterend spreken en aandacht voor elkaar<br>zodat je jezelf en de ander beter begrijpt en zelfs vriend gaat noemen<br>zoals de slager zich overgaf aan de gulle vriendschap van de wonderschone Sultan<br>in jouw zo rijke verhaal Ali \u015eerik over het land van weemoed dat je altijd meedraagt<br>in de vezels van je ziel en dat ongeveer eindigt waar mijn levensverhaal begint<br>bij de ademloosheid in een te krappe ruimte met te veel mensen<br>hoe zij vechten om de laatste resten lucht en die in jouw boek dat niet overleven<br>terwijl het verhaal van mijn leven begint bij een moeder die meer dood dan ademend<br>haar bestaan weer binnen strompelde na een etmaal in de cel die erger was dan de hel<br>waar het leven in de verdrukking van vierenzeventig vrouwenlijven er haast was uitgeperst<\/p>\n\n\n\n<p>ik huil niet Ali \u015eerik nu ik je epos van begin tot einde heb gelezen<br>hoef ik niet te huilen dat het is afgelopen want het gaat door<br>de toekomst staat er al in klaar en in jouw woorden is zij mooi en de moeite waard<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>ik ben verliefd Ali \u015eerik verrukkelijk verliefd op je taalje lyriek en je arme maar ook zo rijke en weemoedige land van herkomsthoe je de mantel der liefde vleit over de mensen die je epos bevolkenzoals een moeder teder haar kindje toedekt tegen de koueen boer zijn afgematte paard een deken over de rug gooitde [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[8],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/840"}],"collection":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=840"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/840\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":847,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/840\/revisions\/847"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=840"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=840"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/aliserik.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=840"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}