Huis de letteren Amserdam: Optreden Poëtische Ontmoetingen “OVERVLOED”

Vrijdag 12 augustus 2022 Poëtische Ontmoetingen “OVERVLOED”v.a. 20.00 u New Metropolis, Burg. Rendorpstraat 1, Amsterdam.Geen vakantie? No problem samen maken wij een feest van! Het wordt weer een spetterende avond met verrassende gedichten met als thema OVERVLOED. Wij hebben bijzondere gasten en bewoners die gedichten voordragen, zingen en gezellig woorden met elkaar delen. De gasten zijn onder andere: Ali Serik (dichter), Juul Willems (zangeres, liedjes schrijfster), Bram Hijmans (dichter/poëtische muziekspeler) Kat Kreeberg (dichter) , Wilma van den Akker (dichter) en dichter/presentator G. Aksoy. Info en aanmelden dat je komt: literair@huisderletteren.nl Tot 12 augustus 20.00 uur!

Project Kunst & Poëzie 2022 (Eemdijk)

Kunstwerken geïnspireerd op het gedicht ‘Twee tuinen’ van Ali Şerik.
Kunstenaars zijn Abby Junger en Marjolein de Vries

Marjolein de Vries: Titel ‘Dream of Paradise’ acrylverf
Abby Junger: Titel: ‘Voortuin/Achtertuin’, linosnede op mondkapjes https://www.abbyjunge.com/

Geïnspireerd op het gedicht Alpejagerslied van Paul van Ostaijen


Twee Tuinen

In de voor- en achtertuin zitten twee groepen
Twee groepen in twee tuinen
In tijden van cornetto en corona
Ja, in tijden van corona en cornetto
De vrouwen hebben minirokken
De mannen hebben hoge hoeden
Ze praten over eten en dansen
En het dagelijks scheren van benen en kaken
De mannen groeten elkaar met hun hoeden
Vrouwen gaan licht door hun knieën
Over dansen en drinken praten beide groepen
Vrouwen in minirokken
Mannen met hoge hoeden
Twee groepen vrouwen en mannen
De benen en de kaken glad geschoren
Praten over drinken en dansen
Dansen en drinken
Ja, in tijden van corona en cornetto
In tijden van cornetto en corona
En al dit gebeurt in een huis
Een huis met twee tuinen
De benen en de kaken glad geschoren
De vrouwen hebben minirokken
De mannen hebben hoge hoeden
Ze praten over eten en dansen
En het dagelijks scheren van benen en kaken
Daarna gaan ze van tuin wisselen

Marjolein de Vries:Titel ‘Friendship never ends’, acrylverf

Serious Request. Van 18 t/m 24 december staat 3FM met het Glazen Huis in Amersfoort.

Foto : ‘Elin’ Carla Kogelman
Gedicht : Ali Şerik

SAMEN

Zolang wij de glimlach op het gezicht bewaren
in alle kleuren elkaar omhelzen
zoals een rivierbed het stromend water omarmt
komt het goed met de aarde.

Zolang wij tegen een onbekende durven te zeggen
mijn deur staat open voor je zorgen
en een feest bouwen voor al het leven
komt het goed met de aarde.

Als wij aan alle vogels de hemel schenken
tegen een boom zeggen
ik wil van jou een woud maken
komt het goed met de aarde.

Zolang wij elkaars zwaktes aanvaarden
de liefde van een ander begieten met ons hart
de levenscyclus lauweren
komt het goed met de aarde.

Serious Request het Glazen Huis in Amersfoort.

Het Eemhuis doet dit jaar mee met de actie van Serious Request. Van 18 t/m 24 december staat 3FM met het Glazen Huis in Amersfoort. Dit jaar wordt er geld ingezameld voor het Wereld Natuur Fonds. Het Eemhuis zet zich ook graag in om zoveel mogelijk geld op te halen voor deze actie.

In samenwerking met zeven fotografen, zeven dichters, een vormgever en een drukker uit Amersfoort zijn zeven unieke ansichtkaarten gemaakt met als thema Hoop & Troost. Omdat iedereen in deze moeilijke tijden wel hoopvolle of troostrijke woorden kan gebruiken.

Een setje ansichtkaarten is vanaf 14 december bij iedere organisatie in het Eemhuis te koop en kost € 7,50. De totale opbrengst gaat naar het goede doel. De kaarten zijn het hele jaar, voor tal van gelegenheden, bruikbaar. Wacht niet te lang en koop een setje: leuk voor jezelf, fijn als cadeau en vooral een mooie bijdrage aan een goed doel! 

Met grote dank aan:

Saskia Berdenis van Berlekom, Theo Danes, Diggy Dex, René Dissel, Nynke Geertsma, Marco Hofsté, Carla Kogelman, Marcel Kolenbrander, Nanny Luysterburg, Bram Petraeus, Remko Schotsman, Ali Şerik, Twan Vet en Hugo Vos. Akimoto grafisch ontwerpers en Drukkerij Printing.

BOEM Paukeslag!

BOEM Paukeslag! Gedichten van Paul van Ostaijen door de Alpejagers op het Taalpodium. Mooi om te zien hoe die oude, moderne poëzie tot leven gebracht wordt, en wat een leuke mix met nieuwe eigen gedichten van de Alpejagers. Zo luidt de enthousiaste reactie op Facebook van het Torenlaan Theater in Zeist, waar Taalpodium op zondagmiddag 7 november 2021 te gast was.

Het Alpejagerslied van Van Ostaijen bleek de inspiratie voor de naam van de Alpejagers, bestaande uit de dichters Gerard Beentjes, Jaap Lemereis, Nanny Luijsterburg, Ali Şerik en Mia Wittop Koning. In een stampend tempo veroverde deze groep zowel het podium als de harten van het publiek.

Bron: Vereniging Taalpodium: http://www.taalpodium.nl/2021/11/boem-paukeslag-boem-inhaalslag-een-terugblik/

Gerard Beentjes, Ali Şerik, Mia Wittop Koning Jaap Lemereis en Nanny Luijsterburg

POËZIE NACHTCLUB ARNHEM

DO 25 NOV 2021- De programmaraad van Theater a/d Rijn presenteert: #PoëzieNachtclub! #ŞiirGecesi. https://bit.ly/PoezieNachtclub
Met dichters;
ALİ ŞERİK, AMAL KARAM, SHOLEH REZAZADEH, SIELA ARDJOSEMITO-JETHOE, TEUN VAN LAAKE en singer songwriter
EVAN ÖZDEMİR
Bij de Poëzie Nachtclub gaan artiesten de uitdaging aan om een wisselwerking te bereiken tussen de artiest en het publiek.
Disciplines vermengd met diverse culturele achtergronden tonen een mix van gedichten, gedachten en muziek.

De mooiste gedichten van het Open Podium gekozen door Jos van Hest.

De mooiste gedichten van het Open Podium gekozen door Jos van Hest.

Het gedicht dat opgenomen is in de bundel

DE NAAM VAN DE ASIELZOEKER

Hij pakte een stuk karton
begon erop te tekenen met een viltstift
Eerst verschenen kleine bergen die op heuvels leken
een zon, je kon niet zien of hij onderging of opkwam
Toen verscheen een rivier aan de linkerzijde
als een slinger kwam zij van de bergen naar beneden
Aan de rechterkant tekende hij huizen
huizen met platte daken
met veel te grote deuren en ramen
zulke vredige dorpen heb ik veel gezien
Hij tekende kinderen, wel twintig kleine poppen
schapen als wandelende wolken
Ik zag een tedere glimlach op zijn lippen
mijn dorp, zei hij met trots
Hij keek er enkele minuten naar
sloot zijn ogen
Toen hij ze opende, opende verdriet haar venster
Helikopters cirkelden boven de horizon
huizen begonnen te branden
pantservoertuigen staken de rivier over
Hij tekende soldaten
ze leken op zwarte kogels met armen en voeten
Na vijftien minuten was de koffiepauze om
wij moesten aan het werk
Zo gaat het nu eenmaal in een fabriek
de tekening belandde in de kartonbak
Acht maanden heb ik met hem gewerkt, elf jaar geleden
Wat was ook alweer de naam van die jongeman
een man die nog te jong was om volwassen te worden

Waar we heen gaan, vraagt het universum

Verzamelbundel Taal Podium Utrecht / Zeist 2021

Een onschuldige wandeling

Op het strand ligt een zeeschildpad,
ooit in staat de stromen van de oceanen te tarten,
de haaien te ontwijken.
Alle dagen het oppervlak
van het blauwe water te bereiken
om adem te halen.
Elk jaar terug te keren naar haar vasteland.

Op deze Noordelijke kust hoort ze niet thuis.
Dit strand,
dit zand is te koud voor haar eieren.
Hier ligt ze,
haar dromen lopen nog door de branding.
Verstrikt in een miezerige stuk vistuig
dat rondzwerft in de gigantische oceaan.

Nu aangespoeld bij deze zonsondergang,
op deze plaats waar ze niet hoort.
Het geweldige reptiel ligt op haar rug te rotten,
een paar grote mantelmeeuwen
pikken naar het laatste stuk vlees in het schild.

De zee slaat schuim met haar golven
of ze de wangen van het vasteland wil inzepen.
Tijdens de wandeling voortgestuwd door wind en zand,
kom ik de resten van een Noordse stormvogel tegen.
De laatste veren bewegen hulpeloos
stuk plastic steekt uit haar maag.

KARA ZAMBAK DERGİSİ KURUCUSU ŞAİR ALİ ŞERİK İLE SÖYLEŞİ

Söyleşen: İbrahim Eroğlu.

1-Hollanda’da yaşayan arkadaşlarımızın neredeyse hemen hepsinden farklı olarak eserlerinizi iki dilde de kaleme alabilme yeteneğine sahipsiniz.  Bu yeteneğinizi yayımladığınız dergiye de yansıttığınız gözleniyor. Bu söyleşimizde, Kara Zambak serüveninizi konuşalım istedik. Kara Zambak dergisini yayımlamaya neden ihtiyaç duydunuz?

Kara Zambak serüveni 2015 yılında başladı. O dönemlerde Hollanda’da yaşayan şair ve yazarlar arasında büyük bir dayanışma vardı. Kitap çıkartan arkadaşlar kitaplarını paylaşmak ve eserlerini tanıtmak için bir platform aramaktaydı. Bu bağlamda Balad Şiir Vakfı birkaç yıl önce kurulmuştu ve sık sık edebiyat etkinlikleri yapılıyordu. Hollanda’da bir edebiyat dergisi yoktu ve bu boşluğu doldurmak, yazar ve şairlerin ürünlerini tanıtmak, yazı kalitesini yükselmek ve genişletmek için ortaya çıktı Kara Zambak düşüncesi. En önemli nedenlerden biri de okurla edebiyatı buluşturmaktı. Dergiye başlamadan önce etrafımdaki tanıdığım şair ve yazar arkadaşlara dergi çıkarma düşüncemi paylaştım. Hemen hemen tüm arkadaşlar dergi düşüncesine olumlu baktıklarını, böyle bir dergiye ihtiyacın olduğunu ve canı gönülden destekleyeceklerini açıkladılar. Birkaç arkadaşın düşüncesi değişikti, ‘sana önce söz verenler sonra seni yarı yolda bırakırlar, onların her gönderdiklerini yayımladığın zaman seni desteklerler, fakat eserlerini yayımlamazsan, biraz eleştirisel yaklaşırsan sana sırtlarını dönerler’ diyenler de oldu. 

İçimde hep uçsuz bucaksız bir edebiyat sevgisi vardı, şiirle haşır neşir olmayı her zaman istiyordum. Dergi benim için bir edebiyat ve kültür mutfağı oldu. Artık yalnız şiire eleştirel gözle bakmıyordum, öykü, makale, anı gibi yazıları da değerlendirmeye, anlamaya, tartmaya çalışıyordum. Bunu yaparken derginin ilk gününden beri çalışan yazar Kazım Cumert arkadaşımın bana çok katkısı oldu. 

Dergi bir öğretmen oldu bana. Zorluklarda çıkış yollarını gösterdi, bir terzi gibi kumaşı kesmeden önce kaç gez ölçmek gerektiğini öğretti. Ben öykü yazdım demekle yazar olunmadığını, her şiir yazanın şair olamayacağını, bir ürün üzerinde konuşmanın eleştiri olmadığını öğretti. Dergi beni okurla tanıştırdı, yeni bir pencereden edebiyata bakmayı öğretti.

Kara Zambak sayesinde Hollanda ve Türkiye’de yazılan edebiyatı tekrar tanıma fırsatı buldum. Yeni şiire ve öyküye başlayan arkadaşların yanında usta kalemlerini yazılarını da yayımladık,  Türkiye’den ve Avrupa’nın değişik ülkelerinden yazı gönderen değerli yazar ve şairlerle tanıştım. 

Tekrar dönelim sorunuza. Dergi çıksın mı çıkmasın mı diye düşünürken, Kara Zambak Edebiyat dergisinin ilk sayısı 2016’nın baharında iki dilli olarak çıktı. Danışma Kurulu’nda o günlerde Arzu Çelik, Güleren Kılınçaslan, Muzaffer Yanık, İbrahim Eroğlu, Tuncay Çinibulak ve Volkan Yazıcı vardı. O günden bu güne kadar editörümüz Kazım Cumert oldu. Eksikleriyle, kusurlarıyla güzel bir dergi olduğunu düşünüyorum. 2019’un sonlarında farklı nedenlerden olayı kendimizi dijital ortamda bulduk. 

Daha iyi bir dergi olabilmek için 2021’de aramıza yeni arkadaşlar almaya karar verdik. Bu kişilerin  gerçekten edebiyata gönül vermiş olmaları en önemli koşulumuz. Sizin sayenizde de bu çağrıyı buradan yapmış olayım.

2-Kara Zambak, süreli yayın olarak yayın yaşamını sürdürürken aldığınız bir kararla dijital ortama taşımaya karar verdiniz. Dergiyi dijital ortama taşımanın avantajları / dezavantajları nelerdir?

Ortak bir kararla dergi dijital ortama taşındı. Bunun en büyük nedeni yeteri sayıda abone bulamama ve okura ulaşamamaydı. Dergiyi satmak için satış noktaları bulamadık. Sırf yazar Kadir Büyükkaya bize bu fırsatı dükkânında sundu. Oysa amacımız dergiyi okutmak, yazar ve şairlerin eserlerini tanıtmak ve okurlara kaliteli bir dergi sunmaktı. 

Okura ulaşmak çok zor, hele de iki dil arasında kalmış bir toplumda bu çok büyük bir çaba istemekte. Bunun yanında dijital ortamın insanları güdümüne aldığı bir zamanda kâğıda dökülmüş bir derginin hayatta kalması hiç kolay değil. Üstelik sanal ortam sizden hiçbir ücret talep etmiyor, bedava.. Örneğin Facebook,  bu ortam düşüncenizi, derdinizi, sıkıntınızı anlatabileceğiniz mükemmel gibi görünen bir site. Facebook sizin görmek istediğinizi size gösteren, sizin duymak istediğinizi size duyuran, istediğinizi yazabileceğiniz, ülkeler arası sınır tanımayan bir örümcek ağı gibi. Egoları nasıl okşaması gerektiğini çok iyi bilen bir kurum. Size like (beğeni) getiren bir şeytan sofrası. Dergiyi kim para verip alsın?

Bunun yanında matbaa ve pul parasından da kurtulduk. Örneğin Türkiye’ye bir dergi göndermek dergi fiyatından daha yüksekti. Elbette yazılı basın en güzeli, dergiyi eline alıp karıştırmanın, kokusunu hissetmenin tadını sanal ekran vermez. Fakat Don Kişot gibi değişen dünyaya karşı gelmek, yel değirmenlerine saldırmaya da gerek yok. Beni en çok üzen ise dijital ortamın yazılanların 95% nin gelip geçici olması ve hemen unutulması. Örneğin dijital kameralar ve cep telefonları çıkmadan önce evde fotoğraf albümleri olurdu. Bu albümler ailenin hafızası işlevini görürdü. Albümler sıkı sıkı karıştırılarak eski günlerin anıları tazelenirdi. İnsanların yüzleri beyinlerimizden silinmezdi. Dijital ortamda geçmiş günlerin değeri yok, her şey geleceğe endeksli. 

Biraz sonra ne yazacağım ve kimler beğeni gönderecek diye bakar oldu insanlar.  Facebook’taki yazıların çoğu sonuna kadar okunmuyor, insanların büyük bir bölümü artık bir yazıyı okumak için kendisini pek de zorlamıyor. Bunun en büyük nedenlerinden biri, aşırı çok ve bazen de gereksiz bilgilerin paylaşılması. Bilgi kirliliği gün geçtikçe çoğalıyor. Bunun yanında yazar ve şairlerin birbirlerine gönderdikleri abartılmış övgüler… Bunları okuduğumda aklımda aynanın karşısına geçmiş kendisini alkışlayan palyaçolar geliyor. Bunun yanında ne iyi ki internet var diyorum. 

3-Derginin mutfağında kimler var? Biraz daha açarsak;  kimler, neler yazdılar? Kimler, neler yazıyorlar? Bundan sonra neler yapmak istiyorsunuz?  Beklentileriniz nelerdir?

Dergilerde kimler var sorusuna cevap yerine buyurun derginin sitesine girin, karazambak.nl. Orada kimlerin olup olmadığını, ne kadar çok değerli yazarların ve şairlerin eserlerinin yayınlandığa bakınız ve siz kendi gözlerinizle görün. O kadar çok değerli yazar ve şairlerin adları var ki, hepsinin adını tek tek söylemek istemiyorum. İçlerinden birinin unutur haksızlık yaparım diyen korkuyorum.  Bundan sonra yapmak istediklerim kendi şiir serüvenime ve Kara Zambak’a devam etmek olacak.  Bildiğiniz gibi bir işçiyim, bu zor ekonomik döneminde işsiz kalmadan emekli olmak. Beklentilerim bunlar.Bana göre yazar ve şairler dünyada birer tanık ve birer gözlemciler. Yaşamı süzen, olayları elekten geçiren, eleştiren, bunları kendi sözcükleriyle, imgelerliye bizlere sunanlar.Şiir okumayı çok seviyorum, fakat yeni yazılan şiirleri okuduktan sonra aklımda kalan şiir pek olmuyor. Buna üzülüyorum, belki yaşlanıyorum. 

4-İki dilde dergi yayımlamanın ayrıcalıkları sizce nelerdir? 

Bu soruyu değiştirelim bence. İki dilde dergi değil de şiir yazmanın ayrıcalıkları sizce nelerdir diyelim. Belki böylelikle soruna cevap vermiş olurum.  Şiirin yazı türlerinin en zoru olduğu kanısındayım. Fakat şiir yazmaya başlamak ise ilk görünüşte çok kolay. İçinizdeki sevgiyi, coşkuyu, kederi kısa tümcelerle alt alta yazın ve işte size bu şiir diyenler çok olacaktır. Fakat usta şairlerin şiirlerini okuduğunuzda, kullandıkları metotları, üsluplara, imgelere ve algılara baktığınızda şiir yazmanın çok zor olduğunu göreceksiniz. Bunun yanında başka bir dilde şiir okuduğunuzda, hele hele bu dil sizin kültürünüzden ve toplumsal anlayışınızdan çok faklı ise o şiiri anlamakta zorlanacaksınız. Bana göre şiir, diğer edebiyat türünden fazla evrenselliği ister. Şiirin bağlı olduğu çok kural var, bu kuralları anlamazsanız şiir yazmak her zaman kolay gelecek. İki dilli bir dergide buna benzer. Birbirinden farklı iki kapılardan dünyayı içeriye alıyorsunuz.

Maç seyrederken herkes kendini antrenör veya profesyonel futbolcu sayar. Antrenörlüğün ve oyunculuğun ne kadar zor olduğunu çoğu seyirci bilmez, fakat bildiğini tahmin eder. Şiiri iki dilde okumaya başladığınızda, şiir yazmanın ne kadar zor olduğunu daha iyi anlayacaksınız. Şiirin dünyası içinde yaşadığınız evinizin, bahçenizin, kentinizin, ülkenizin duvarlarını aşar. Onun sınırları yoktur ve bir gökkuşağından daha geniştir. İki dili bir dergi iki gökkuşağına birden bakmak gibidir.

5-Dergiyi edinmek ve izlemek isteyenler nasıl iletişim kurabilirler?

Kara Zambak Edebiyat Dergisi:  http://karazambak.nl/ linkinde bulabilirsiniz. Yazışma adresimiz: bilgi@karazambak.nl.

Taalpodium Digitaal (3) Driedaagse Walk Art Markt Dichterskraam op Slotstad

Op 7, 8 en 9 augustus 2020 waren 19 dichters van Taalpodium bijna elk uur te zien en te horen op Slotstad tv in Zeist. De ‘Digitale Dichterskraam van Taalpodium op de Walk Art Markt 2020’, een programma van twintig minuten, werd in één weekend 36 keer uitgezonden. De vlogjes van de Taalpodium-dichters bleken goed voor twaalf uur lokale televisie!

En wat was het leuk, de compilatie van mensen, tuinen en landschappen. In een gevarieerde mix trokken de dichters aan het oog voorbij. De rij opende met de voordracht van oud-stadsdichter van Zeist Henjo Hekman en sloot met die van Gera Pronk, dorpsdichter van de Utrechtse Heuvelrug. Daartussen zagen we een bonte stoet van Taalpodium-dichters voorbijkomen, die hun gedicht voordroegen of in beeld brachten.

Voor de kijkers was er veel verrassing en herkenning. Voor de dichters was er het verbindende gevoel van eindelijk weer eens deel te nemen aan een open podium. Met dank aan Slotstad tv!

Voor wie de digitale dichterskraam van Taalpodium gemist heeft of deze opnieuw wil bekijken: de uitzending is terug te zien op de website van Slotstad tv via https://slotstad.nl/televisie/gemist/150956733/digitale-dichterskraam-taalpodium-walk-art-markt/150959203/walk-art-markt-taalpodium De montage van de videocompilatie is gedaan door Kees Linnenbank.