POLDER VAN EEMNES Fotograaf Nico Bierlaagh

In samenwerking met de dichter Gerard Beentjes is het fotoboek”Polder van Eemnes ” tot stand gekomen. 2019

Met dank aan de dichters
Ali Şerik, Elly-Ann van Luxemburg, Eric van Loo, Gerard Beentjes, Jaap Lemereis, Gerard Wortel, Leon Lutterman, Jos Schellart, Marion Steur, Marjan Leunissen, Marjan Wittermans, Mia Wittop Koning, Minke van de Zande, Nanny Luijsterburg, Tseard Veenstra.

Leerlingen van Basisschool De Hobbitstee uit Eemnes:
Andrea de Leeuw, Bente van Dijk, Bram Calis, Gijs de Leeuw,
Nanouk van der Wal, Oscar Maas, Robin Schmidt, Storm Bakker,
Thije Koot, Vigo Ruiter, Vivienne Calis,

Twee Gedichten van Ali Şerik die opgenomen zijn in de bundel voor de Foto’s

ZICHT OP POLDER

De mist hangt laag, verbergt het landschap
als koekjes onder een theedoek.

Het leven dat hier nooit slaapt
wordt langzaam wakker.

In de verte een schoorsteen en de tijd maalt toekomst
rook mengt zich met de onzichtbaarheid van de lucht.

Hoe diep zullen de sporen van de trekkers zijn
als de boer de oogst binnen haalt.

Het hek van het weiland is op slot in zijn roest
dood hout is nog even de getuige van zwijgen.

In het landschap is er altijd een groeipijn
de geslotenheid van de dauw druppelt naar buiten.

In de verte trekken ganzen weg
tijd voor de winterjas.

De wind waait hoog
raakt nog geen gras.

Ali Şerik

NEST VAN VRAGEN

Ik liet de foto aan mijn kleindochter zien.
Kijk een nest, zei ik, nest met eieren.
Nest met eieren, herhaalde ze. Later
komen er kuikens uit,
zei ik. Ik hou van kuikens,
zei mijn kleindochter.

Waar is hun moeder, hun broer en zusje,
vroeg ze. Kijk deze eieren
zijn de broertjes en zusjes, die komen
samen uit het ei, hun moeder komt zo terug.

Waren alle vogels kuikens, vroeg ze.
Ja, zoals alle volwassen kinderen waren
en alle kinderen eens een baby.

Vijf dagen later belde mijn dochter,
ze vertelde dat mijn kleindochter weigerde
een ei te eten, vragen stelde of de kuikens
dood waren. Ze huilde, zei mijn dochter
op een droevige toon. Mijn dochter een beetje
van streek, ik ken haar, ik krijg
zo op mijn donder. Pissig vroeg ze, wat ik
haar had wijsgemaakt. Dochters blijven
aan vaders vragen stellen.

Maar hoe leg je een kind van tweeënhalf uit
dat niet uit consumptie-eieren kuikens komen,
dat kippen niet als vogels worden gezien
meer als een consumptieproduct, als eetwaar.

Ali Şerik

Nieuws van de Haarlemse Dichtlijn 2019

Open podium met Ali Serik

Ali Şerik is onze gast. Zijn nieuwste bundel, De stem die baart, is niet onopgemerkt gebleven. De exotische beeldenrijkdom van deze Turkse dichter met Twentse tongval, wil getuigen van deze tijd, misstanden aan de kaak stellen en mensen met elkaar verbinden.

Dit is zo’n dichter voor wie je zeker naar Bar Wolkers wilt komen op dinsdagavond 26 maart om 19.45 uur (als je koffie wilt; aanvang programma: 20.00 uur precies). Zet plaats, datum en tijd met hoofdletters in je agenda!

Mocht je vooraf met ons mee willen eten -gezellig!- meld je dan aan bij Lieneke, onze podiummanager. Bij haar kun je je ook opgeven als je wilt optreden met je poëzie op het open podium. Mail naar podia@haarlemsedichtlijn.nl.

Onze singer/songwriter van de avond is Kim Nanninga. Zij was eerder bij ons te gast in november 2016. En dat was een groot succes!

De verwarde
Buurman

De buurman is een verwarde man. Hij legt de vinger
op de zere plek. Verkoopt al zijn hebben,
om asielzoekers te helpen.
Staat dan weer op straat, weet niet waar
hij naar toe moet. Spreekt iedereen aan
dat hij ontvoerd is door buitenaardse wezens.
Hij steekt zichzelf in brand of wil zich opblazen,
in donkere dagen van ongeluk.
Besmeurt de stoep met varkensbloed.
Als de koelkast leeg is rent hij naar de winkel
eet voor de schappen zijn boodschappen op,
staat dan voor de kassa zonder geld. Hij denkt
dat hij bezoek krijgt vanuit het hiernamaals,
spreekt met doden die op de thee komen.
Als hij ‘s nachts wakker wordt gaat hij naakt
naar de buren, vraagt of ze één havanna voor hem
hebben. Hij heeft geen last van psychosen,
zeg hij. De buurman is een verwarde man.
Spreekt mij aan of ik even normaal wil doen.

Ali Şerik